H O G E R B E L A N G:
Toen de coronacrisis uitbrak had Nederland acuut behoefte aan een grote hoeveelheid beschermingsmiddelen zoals mondmaskers. De druk was hoog en binnen een dag werkte een team van 100 mensen (uit de zorg, bedrijfsleven, handel, transport en overheid) samen. Ze wisten dat ze elkaar nodig hadden en werkten in vertrouwen aan een opgave waarvan het einddoel onzeker was. Oftewel: we bouwden een brug terwijl we erop liepen, want we wisten niet hoelang de pandemie zou duren en hoe heftig die zou worden. Het betekende ook dat er lef nodig was en dat fouten onvermijdelijk waren. De gedachte was dan ook dat je beter excuses achteraf kon maken dan overal toestemming vooraf voor zou moeten regelen. Dit was natuurlijk een bijzondere situatie, onder meer vanwege de maatschappelijke, de politieke en de tijdsdruk. Maar die lef is ook in breder verband nodig. Sterker nog: van een leider mogen we verwachten dat hij of zij een beetje buiten de lijntjes durft te kleuren, want anders krijg je geen nieuwe oplossingen. En je moet bereid zijn om te sneuvelen als dat nodig is.
– Mark Frequin, Docent/adviseur publiek leiderschap en voormalig topambtenaar
